Potrzebę skorzystania z terapii indywidualnej najczęściej sygnalizuje poczucie, że przestajemy sobie radzić w pewnych konkretnych sytuacjach życiowych. Mogą to być sytuacje związane z relacją z osobą bliską (np. w małżeństwie, z dziećmi, rodzicami), w sferze zawodowej lub w temacie naszego własnego uzależnienia. W przypadku uzależnienia, dotkliwe skutki pojawiają się niemal nieuchronnie w pozostałych życiowych sferach.
Terapię można rozpocząć na każdym etapie borykania się z trudnościami, najczęściej jednak Pacjencji trafiają do nas, kiedy dochodzą do wniosku, że sami próbowali na różne sposoby i nie byli w stanie zmienić swojej sytuacji. Ale wcale nie musi tak być! Im szybciej zaczniemy szukać pomocy, tym mniej strat pojawi się w naszym życiu.
Nie ze wszystkimi problemami jesteśmy w stanie poradzić sobie samodzielnie, a to dlatego, że czasem nam samym trudno jest określić, gdzie faktycznie leży przyczyna trudności, w jakie role wchodzimy i co wpływa na nasze zachowanie. Weryfikacja tego, jak funkcjonujemy może wymagać specjalistycznej wiedzy i bardzo konkretnych zmian w postrzeganiu siebie, swoich emocji i zachowań osób, które są dookoła nas. W tym właśnie pomoże nam terapeuta. Dopiero konkretne wskazówki specjalisty mogą ukazać to, czego doświadczamy we właściwym świetle. Bez tego bardzo trudno jest dokonać konstruktywych, trwałych zmian.
Podczas spotkania indywidualnego z psychoterapeutą możemy omówić wszelkie niepokojące nas sytuacje. Jeśli sami nie jesteśmy pewni, czy istnieje potrzeba, żeby podjąć regularną terapię, to w czasie konsultacji psychoterapeuta pomoże nam to określić. W zależności, jak głębokie są nasze trudności psychoterapia może mieć charakter krótkoterminowy (kilka spotkań) lub długoterminowy (np. 1 lub 1,5 roku). Zależy to od celów terapii, które terapeuta uzgodni z nami w trakcie 3 pierwszych spotkań. Cele terapii są definiowane na podstawie naszych konkretnych potrzeb, które terapeuta pomaga nam określić. Skuteczność terapii będzie zależała w 40% od naszego zaangażowania, w 30% od umiejętności terapeuty i w 30% od sukcesu relacji wytworzonej pomiędzy nami a terapeutą. Ten ostatni czynnik musi być oparty na zasadach zapewniających poczucie bezpieczeństwa, dlatego ustalenie tych zasad, spisanie ich i podpisanie przez obie strony w tzw. kontrakcie terapeutycznym będzie pierwszym krokiem do konstruktywnej zmiany.
